به مناسبت درگذشت امیر سرتیپ سید امان‌الله مرتضوی

یادداشت ها

باری چو فسانه می‌شوی ای نیک مرد

افسانه نیک شو، نه افسانه بد

اواسط اسفندماه 98 بود، خبری تلخ و تأثر برانگیز وجودم را به هم ریخت. پیام کوتاه بود و دردناک. دوست دیرینه‌ام زنده یاد امیر سرتیپ سید امان‌الله مرتضوی از مردان نیک روزگار، رخت از این سرای فانی بربست.

سال‌ها بود او را می‌شناختم، گاهی در کرمان و راور و گاهی هم در تهران یک‌دیگر را می‌دیدیم. خوش‌رو، خوش مشرب و خیرخواه و نیک‌اندیش.

اهل بحث و گفت و گو. گاهی ساعت‌ها درباره مسائل مختلف با هم صحبت می‌کردیم. گاهی هم که تبریک عیدی بود یا گفت و گویی تلفنی، باز هم صحبت به درازا می‌کشید.

هنوز خنده‌هایش در گوشم طنین‌انداز است که بوی امید و زندگی می‌داد. او از افسران ارشد نیروی انتظامی بود که خدمات ارزشمندی به این کشور کرد.5455

   وقتی رفتن چنین انسان‌هایی را می‌بینی که جای‌شان خالی می‌ماند، بی‌اختیار یاد این بیت از صائب می‌افتی که :

از عزیزان، رفته رفته شد تهی این خاک‌دان

یک تن از آیندگان نگرفت جای رفتگان

ای کاش این بزرگ مردان بمانندتا چراغی فرا راه جوانان این سرزمین باشند؛ و ای کاش این سروها بمانند تا سرسبزی و رونق این باغ از دست نرود.

به قول منوچهر آتشی:

چرا صدای تبر قطع نمی‌شود؟

چرا صدای افتادن؟

تا کی به سوگ سروها بنشینیم؟

تا کی به سوگ صنوبرها؟

در این باغ کوچک مگر چند

سرو و صنوبر هست؟

که دندان برنده تبر از شکستنشان سیر نمی شود؟

بس نیست، نیست!

دیگر مگر چند سرو صنوبر ؟

این ضایعه را به همه بستگان، فرزندان و به ویژه برادر بزرگوارش، دوست گرامی جناب آقای مهندس سید عماد مرتضوی تسلیت می‌گویم.

***

برای آشنایی بیشتر دوستان خلاصه ای از زندگی او را مرور می کنیم.

اميرسرتيپ سيّد امان الله مرتضوي راوري فرزند سيد محمّد در سال 1328 در كرمان به دنيا آمد.او تحصیلات خود را تا مقطع دیپلم در كرمان و تهران ادامه داد و پس از اخذ ديپلم، به دليل علاقه به امور نظامي و انتظامي در اين حوزه ادامه‌ تحصيل داد و موفّق به اخذ ليسانس دانشگاه علوم انتظامي گرديد.

توان بالاي او در حوزه‌ مديريّت و اجرايي باعث شد تا مدتي، به عنوان رئيس شهرباني استان هرمزگان مشغول به خدمت شود. وي هم‌چنين مدتي به عنوان رئيس شهرباني كل كشور منصوب شد. سپس با توجه به درايت و پشتكاري كه از خود نشان داد به عنوان معاون هماهنگ كننده‌ نيروي انتظامي جمهوري اسلامي ايران مشغول به كار بود. او قبل از بازنشستگي معاون راهنمايي و رانندگي و امور حمل و نقل نيروي انتظامي جمهوري اسلامي ايران و هم‌چنين رئيس اداره‌ كل راهنمايي و رانندگي تهران بزرگ بود.

سرتيپ مرتضوي علاوه بر كوشش در استقرار نظم و امنيّت در كشور، از تحقيق و مطالعه پيرامون امور انتظامي و امنيتي غافل نماند و كتب ارزشمندي در اين زمينه را تأليف كرد.

آثار وي عبارتند از:

1-        كتاب «علّت چه بود، چه بايد كرد؟» كه در دو جلد تأليف شده و مربوط به امور انتظامي است.

2-        «امنيّت شهرها» كه مجموعه‌ طرح‌هاي امنيّتي، انتظامي براي استقرار نظم و امنيّت در شهرهاي كشورمي‌باشد و در سال 1373 به چاپ رسيده است.

3-        «هدف مطلوب، طريق منظور» كه برداشتي از ساماندهي مراكز راهنمايي و رانندگي كشور مي‌باشد.

4-        «اطّلاعات راهنما» شامل مجموعه‌ اطلاعات انتظامي ترافيكي تهران بزرگ كه در سال 1377 به چاپ رسيده است.

5-        «تندر»كه به طرح پرسش‌هاي اطّلاعاتي راهنمايي و رانندگي نيروي انتظامي جمهوري اسلامي ايران مي‌پردازد و در سال 1378 منتشر شده است.

شادروان مرتضوی اخلاق نیکویی داشت و بسیار خوش برخورد بود. قطعا همه کسانی که یک بار با ایشان برخورد داشته اند این موضوع را تصدیق می کنند. ایشان از حامیان بنیاد نیکوکاری و فرهنگی سیدالشهداء (ع) بودند که افراد تحت پوشش این مجموعه به ویژه کودکان بی سرپرست را مورد تفقد قرار می دادند. یک بار هم به اتفاق برادر بزرگوارشان آقای مهندس مرتضوی از این مجموعه بازدید داشتند.

زنده یاد مرتضوی همچنین به شهر راور بسیار علاقه داشتند و یکی از اقدامات ایشان صدور مجوز تأسیس اداره راهنمایی و رانندگی شهرستان راور و تأمین امکانات مورد نیاز آن بود که در فرصتی جداگانه به آن خواهیم پرداخت.

مرحوم مرتضوی سرانجام پس از حدود 70 سال زندگی پربار هم زمان با سالروز تولد مولایش امام علی (ع )رخت از این جهان خاکی بربست و به سرای باقی شتافت.

روحش شاد و یادش گرامی